|
การประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | 1. ฉลองศรี พิมลสมพงศ์ 2. เรณุมาศ มาอุ่น |
| Title | การประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทย |
| Publisher | วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ |
| Publication Year | 2553 |
| Journal Title | วารสารเทคโนโลยีภาคใต้ |
| Journal Vol. | 3 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 1-18 |
| Keyword | แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม, มาตรฐานการบริการ, ประสิทธิผลด้านการบริการ, การประเมินประสิทธิผล |
| ISSN | 1906-0870 |
| Abstract | การวิจัย เรื่อง การประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างดัชนีชี้วัดคุณภาพการบริการในการประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยว ตามดัชนีชี้วัดคุณภาพมาตรฐานการบริการ 2) เพื่อวิเคราะห์ และประเมินจุดแข็ง จุดอ่อน ของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทย และ 3) เพื่อประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทย ขอบเขตพื้นที่ในการวิจัย คือ แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือ 5 จังหวัดหลักทางการท่องเที่ยวของไทย ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย สุโขทัย ลำปาง และกำแพงเพชร ส่วนขอบเขตเนื้อหาการบริการในแหล่งท่องเที่ยว ประกอบด้วยมาตรฐานการบริการ 8 ด้าน ได้แก่ การบริการข้อมูลข่าวสารการท่องเที่ยว คมนาคมขนส่ง จัดนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ ที่พักแรม/พักผ่อน ภัตตาคาร ร้านอาหาร จำหน่ายสินค้าและของที่ระลึก นันทนาการ และความปลอดภัย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักท่องเที่ยวชาวไทย และนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ จำนวน 1,000 ตัวอย่าง (คน) และผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามผู้ทรงคุณวุฒิ และแบบสอบถามนักท่องเที่ยว การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ใช้สถิติเชิงพรรณนา คือ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า มาตรฐานการบริการในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมมี 8 มาตรฐาน 58 ดัชนี ได้แก่ การบริการข้อมูลข่าวสารการท่องเที่ยว 9 ดัชนี การบริการคมนาคมขนส่ง 6 ดัชนี การบริการจัดนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ 7 ดัชนี การบริการที่พักแรม/พักผ่อน 7 ดัชนี การบริการภัตตาคาร ร้านอาหาร 8 ดัชนี การจำหน่ายสินค้าและของที่ระลึก 7 ดัชนี การบริการนันทนาการ 7 ดัชนี และการบริการรักษาความปลอดภัย 7 ดัชนี สำหรับจุดแข็ง จุดอ่อนของแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม พบว่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของไทยมีจุดแข็งในการเป็นทรัพยากรการท่องเที่ยวที่ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวเป็นอย่างดี และมีการบริการในระดับสากล ส่วนจุดอ่อนของแหล่งท่องเที่ยวเป็นจุดบกพร่องของการให้บริการบางส่วนที่สามารถปรับปรุงแก้ไขได้ เช่น จุดพักรถไม่เพียงพอ เป็นต้น และประสิทธิผลของการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่นักท่องเที่ยวได้รับ แบ่งเป็นประสิทธิผลตาม 8 มาตรฐานการบริการ มีค่าเฉลี่ยระดับประสิทธิผลอยู่ในระดับดีมากที่สุดทุกมาตรฐาน และมีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.31 หมายถึง ดีมากที่สุด ส่วนระดับประสิทธิผลของการบริการในภาพรวมที่นักท่องเที่ยวได้รับ ได้แก่ ค่าบริการในแหล่งท่องเที่ยว การบริหารงานภายในแหล่งท่องเที่ยว และการเพิ่มคุณค่าของแหล่งท่องเที่ยว มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.32 หมายถึง ดีมากที่สุดเช่นเดียวกัน ข้อเสนอแนะจากการวิจัยมีข้อเสนอแนะระดับแหล่งท่องเที่ยว ระดับหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน ระดับการบริโภคการท่องเที่ยว และระดับการพัฒนาทางวิชาการ |
