|
แนวทางการพัฒนานโยบายเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ธีรภัทร กิจจารักษ์ |
| Title | แนวทางการพัฒนานโยบายเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ |
| Contributor | สิริมาส ศรขาว, เอกพล กันยาไชย |
| Publisher | มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ |
| Publication Year | 2569 |
| Journal Title | The Journal of Research and Academics |
| Journal Vol. | 9 |
| Journal No. | 4 |
| Page no. | 282 |
| Keyword | แนวทางการพัฒนานโยบาย, ปัญหาความยากจน, เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์, จังหวัดเพชรบูรณ์ |
| URL Website | https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/index |
| Website title | https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/index |
| ISSN | ISSN 2985-0053 (Online) |
| Abstract | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจสถานการณ์ความยากจนของครัวเรือนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ 2) ศึกษานโยบายการพัฒนาเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจน และ3) เสนอแนวทางนโยบายที่เหมาะสมต่อการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบเชิงสำรวจ ประชากรได้แก่ครัวเรือนในพื้นที่เขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 6,576 ครัวเรือน คำนวณขนาดตัวอย่างได้จำนวน 375 ครัวเรือน สำหรับใช้ในการเก็บข้อมูล ใช้แบบสอบถามที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเนื้อหาได้ค่า IOCเท่ากับ 0.78 และมีความเชื่อมั่นร้อยละ 95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) สถานการณ์ความยากจนของครัวเรือนในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ ส่วนใหญ่ประสบความยากจนทั้งด้านรายได้ การจ้างงานและความมั่นคงทางเศรษฐกิจ แรงงานในครัวเรือนมักมีจำนวนน้อยและประกอบอาชีพไม่มั่นคง ด้านการศึกษายังพบภาวะเด็กหลุดจากระบบและผู้ใหญ่ขาดทักษะอาชีพ ขณะที่การเข้าถึงบริการสุขภาพของกลุ่มเปราะบางยังมีข้อจำกัด ที่อยู่อาศัยมีความมั่นคงในภาพรวมแต่บางครัวเรือนยังมีสภาพทรุดโทรม การเข้าถึงเทคโนโลยีดิจิทัลยังไม่ครบถ้วน สิทธิและสวัสดิการรัฐแม้ครอบคลุมแต่ยังมีครัวเรือนตกหล่น และความมั่นคงทางอาหารยังไม่ทั่วถึงในบางกลุ่ม 2) นโยบายการพัฒนาเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจน ควรมีนโยบายและมาตรการแก้ไขปัญหาความยากจนที่ช่วยปรับปรุงคุณภาพชีวิตด้านการศึกษา สุขภาพและรายได้โดยเฉพาะครัวเรือนยากจนเรื้อรังและกลุ่มเปราะบางที่ยังเข้าถึงบริการพื้นฐานได้จำกัด และ 3) แนวทางนโยบายที่เหมาะสมต่อการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน ควรมีการพัฒนานโยบายเชิงรุก บูรณาการทุกมิติได้แก่การพัฒนาทุนมนุษย์ผ่านการศึกษาและการฝึกทักษะอาชีพ การส่งเสริมสุขภาพเชิงป้องกัน การสร้างทุนทางสังคมด้วยการรวมกลุ่มชุมชน การสนับสนุนทุนทางเศรษฐกิจผ่านการเข้าถึงแหล่งเงินทุนและระบบออม การจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืนเพื่อเสริมความมั่นคงทางอาหาร การพัฒนาทุนทางกายภาพเช่นที่อยู่อาศัย โครงสร้างพื้นฐาน และเทคโนโลยีดิจิทัลอย่างทั่วถึง การดำเนินงานเชิงบูรณาการช่วยลดความเหลื่อมล้ำเพิ่มโอกาสและยกระดับคุณภาพชีวิตประชาชนในระยะยาวอย่างยั่งยืน |