กระบวนการทางความหมายของคำประสมแบบนาม-นามในภาษาไทย ที่เป็นคำประสมแบบออกศูนย์
รหัสดีโอไอ
Creator วรลักษณ์ วีระยุทธ
Title กระบวนการทางความหมายของคำประสมแบบนาม-นามในภาษาไทย ที่เป็นคำประสมแบบออกศูนย์
Contributor นันทนา วงษ์ไทย
Publisher วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา
Publication Year 2566
Journal Title วารสารสหวิทยาการวิจัย: ฉบับบัณฑิตศึกษา
Journal Vol. 12
Journal No. 1
Page no. 166-175
Keyword คำประสมแบบนาม-นาม, อุปลักษณ์, นามนัย
URL Website https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JIRGS
Website title https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JIRGS/article/view/264561
ISSN 2730-3616
Abstract บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างทางความหมายและกระบวนการทางความหมายของคำประสม แบบนาม-นามในภาษาไทยที่เป็นคำประสมแบบออกศูนย์ โดยใช้ทฤษฎีอุปลักษณ์เชิงมโนทัศน์และทฤษฎีนามนัย เชิงมโนทัศน์ ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยมาจากคำประสมแบบนาม-นาม ในภาษาไทย จำนวน 1,919 คำ จากแหล่งข้อมูล 2 แหล่ง ได้แก่ 1) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 และ 2) หนังสือคลังคำ พ.ศ.2559 (ฉบับปรับปรุง) ผลการวิจัยพบว่าคำประสมแบบนาม-นาม ในภาษาไทยที่เป็นคำประสมแบบออกศูนย์มีจำนวนทั้งสิ้น 406 คำ และโครงสร้างทางความหมายของคำประสมแบ่งได้เป็น 4 ประเภท ได้แก่ 1) คำประสมแบบออกศูนย์ที่มีส่วนหลัก และส่วนขยายเป็นอุปลักษณ์ 2) คำประสมแบบออกศูนย์ที่มีส่วนหลักเป็นอุปลักษณ์และส่วนขยายเป็นนามนัย 3) คำประสมแบบออกศูนย์ที่มีส่วนหลักและส่วนขยายเป็นนามนัย และ 4) คำประสมแบบออกศูนย์ที่มีส่วนหลัก เป็นนามนัยและส่วนขยายเป็นอุปลักษณ์ ผลการวิเคราะห์ความหมายของคำประสมแบบออกศูนย์ พบว่า ความหมายของคำประสมเป็นความหมายในเชิงเปรียบเทียบ กระบวนการทางความหมาย ได้แก่ ความหมายแบบอุปลักษณ์ และความหมายแบบนามนัย ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าผู้ใช้ภาษาไทยมีระบบความคิดที่เป็นอุปลักษณ์และนามนัย
สมาคมรัฐศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

บรรณานุกรม

EndNote

APA

Chicago

MLA

ดิจิตอลไฟล์

Digital File
DOI Smart-Search
สวัสดีค่ะ ยินดีให้บริการสอบถาม และสืบค้นข้อมูลตัวระบุวัตถุดิจิทัล (ดีโอไอ) สำนักการวิจัยแห่งชาติ (วช.) ค่ะ