|
การเปรียบเทียบการใช้นวัตกรรมการออกแบบกลุ่มอาคารด้วยการใช้ Form-Based Codes กรณีศึกษาเมืองเดนเวอร์ (สหรัฐอเมริกา) ฮ่องกง (สาธารณรัฐประชาชนจีน) และภูเก็ต (ประเทศไทย) |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | กนกวรรณ มะสุวรรณ |
| Title | การเปรียบเทียบการใช้นวัตกรรมการออกแบบกลุ่มอาคารด้วยการใช้ Form-Based Codes กรณีศึกษาเมืองเดนเวอร์ (สหรัฐอเมริกา) ฮ่องกง (สาธารณรัฐประชาชนจีน) และภูเก็ต (ประเทศไทย) |
| Contributor | ภูษิต เลิศวัฒนารักษ์ |
| Publisher | Thammasat University |
| Publication Year | 2564 |
| Journal Title | Journal of Architectural/Planning Research and Studies |
| Journal Vol. | 18 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 21-40 |
| Keyword | นวัตกรรมออกแบบกลุ่มอาคาร, ข้อกําหนดมาตรการผังเมืองและรายละเอียดทางกายภาพ, การพัฒนาชุมชนเมืองอย่างยั่งยืน |
| URL Website | https://www.tci-thaijo.org/index.php/jars/index |
| Website title | ThaiJO |
| ISSN | 1905-2022 |
| Abstract | วคิดและมาตรการทางผังเมืองของประเทศไทย มีการกําาหนดการใช้ประโยชน์ที่ดิน พื้นที่โล่ง ระบบคมนาคม และกิจการสาธารณูปโภค ที่มุ่งเน้นการควบคุมลักษณะการใช้งานและการสร้างกรอบพัฒนากายภาพในภาพรวมมากกว่าการสร้างเครื่องมือเพื่อตอบสนองรายละเอียดเอกลักษณ์ของพื้นที่เฉพาะและการส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมทางสังคม ซึ่งทําาให้เกิดข้อกําาหนดที่ไม่สอดคล้องกับกายภาพและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียไม่ได้ตระหนักถึงบทบาทและความสําาคัญที่มีต่อการพัฒนาเมือง ทั้งนี้ มาตรการทางผังเมือง Form-Based Codes (FBCs) เป็นแนวคิดการจัดการพื้นที่เชิงลึกซึ่งมีการวางผังเมืองจากการตั้งเป้าหมาย วิสัยทัศน์ และความต้องการของผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ เพื่อสร้างข้อกําาหนดทางผังเมืองที่มีการใช้ที่ดินได้อย่างคุ้มค่า ส่งเสริมการปรับปรุงฟื้นฟูพื้นที่สาธารณะและเอกลักษณ์ของย่าน และยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนในเมือง มาตรการทางผังเมืองแบบ FBCs จึงตอบสนองทั้งในมิติทางกายภาพและมิติทางสังคม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทฤษฎีของ FBCs และการนํา า FBCs มาใช้กับข้อกํา าหนดและลักษณะทางกายภาพเดิมของพื้นที่กรณีศึกษา โดยมุ่งเน้นการทําาความเข้าใจลักษณะของประยุกต์ใช้ FBCs ในพื้นที่ที่มีข้อจําากัดที่แตกต่างกัน โดยการเปรียบเทียบประเด็นทางกฎหมายเดิมที่ใช้บังคับ การบริหารจัดการ และข้อกําาหนดมาตรฐานกายภาพของพื้นที่สาธารณะและมาตรฐานอาคาร พื้นที่กรณีศึกษาสองกลุ่ม ได้แก่ เมืองเดนเวอร์ ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งมีการบังคับใช้ FBCs และอีกกลุ่ม ประกอบด้วย ฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน และเมืองภูเก็ต ประเทศไทย ซึ่งมีความเป็นไปได้ที่จะนําา FBCs มาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับบริบทและข้อจําากัด ทั้งนี้ การวิเคราะห์ตัวแปรตามกรอบแนวคิดของ FBCs ประกอบด้วย 1) แนวคิดในการพัฒนาผังเมือง พิจารณาประเด็นอําานาจหน้าที่ผู้ออกกฎหมาย กระบวนการมีส่วนร่วมทางสังคม และการใช้ประโยชน์ที่ดิน และ 2) องค์ประกอบของ FBCs ประกอบด้วย ผังเพื่อใช้ในการอ้างอิง มาตรฐานพื้นที่สาธารณะ มาตรฐานรูปทรงอาคาร วิธีการจัดการ และคําาจําากัดความพิเศษของกฎหมาย ผลการศึกษาพบว่า เมืองเดนเวอร์มีการนําาแนวคิด FBCs มาใช้ในกระบวนการวางแผนพัฒนาเมืองตั้งแต่เริ่มต้นวางผังเมือง สามารถใช้ FBCs เป็นเครื่องมือในการกําาหนดนโยบาย การตัดสินใจ และการออกข้อบังคับทางกฎหมายอย่างสมบูรณ์ โดยมีรายละเอียดมาตรฐานพื้นที่สาธารณะและมาตรฐานอาคารสอดคล้องกับเอกลักษณ์และกายภาพของพื้นที่ ในทางตรงกันข้าม ฮ่องกงมีข้อจําากัดหลัก คือ กรรมสิทธิ์การถือครองที่ดินทั้งหมดเป็นของรัฐ ทําาให้กระบวนการมีส่วนร่วมจากภาคประชาชนมีบทบาทน้อย สําาหรับประเทศไทย ข้อจําากัดหลักคือ การบริหารจัดการแบบรวมศูนย์ของรัฐ ส่งผลให้การพัฒนาพื้นที่ขาดการบูรณาการทั้งจากหน่วยงานภาครัฐและความร่วมมือของภาคเอกชนและภาคประชาชน ในทางกายภาพ ทั้งฮ่องกงและประเทศไทยมีความเป็นไปได้ที่DOI: ....................................JARS 18(1). 202122จะนําา FBCs มาปรับใช้ควบคู่กับผังเมืองที่มีอยู่ โดยอ้างอิงการใช้ประโยชน์ที่ดินเป็นผังฐาน และใช้ผัง FBCs เป็นผังรายละเอียดเฉพาะพื้นที่สาธารณะและกายภาพของอาคาร ซึ่งเป็นการบูรณาการทางกายภาพสําาหรับเขตพื้นที่พิเศษ |
