|
การศึกษาวิธีการ เครื่องมือ และการประเมินผลอัตลักษณ์สถาปัตยกรรมที่นําาไปสู่การศึกษาอัตลักษณ์สถาปัตกรรมไผ่สมัยใหม่ ในประเทศไทย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | รัชนูพรรณ คําสิงห์ศรี |
| Title | การศึกษาวิธีการ เครื่องมือ และการประเมินผลอัตลักษณ์สถาปัตยกรรมที่นําาไปสู่การศึกษาอัตลักษณ์สถาปัตกรรมไผ่สมัยใหม่ ในประเทศไทย |
| Contributor | สุปรีดี ฤทธิรงค์ |
| Publisher | Thammasat University |
| Publication Year | 2564 |
| Journal Title | Journal of Architectural/Planning Research and Studies |
| Journal Vol. | 18 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 53-70 |
| Keyword | อัตลักษณ์, อัตลักษณ์สถาปัตยกรรม, สถาปัตยกรรมไผ่, อัตลักษณ์สถาปัตยกรรมไผ่สมัยใหม่ |
| URL Website | https://www.tci-thaijo.org/index.php/jars/index |
| Website title | ThaiJO |
| ISSN | 1905-2022 |
| Abstract | การเชื่อมโยงมโนทัศน์ “อัตลักษณ์” และ “อัตลักษณ์สถาปัตยกรรม” เข้ากับ “สถาปัตยกรรมไผ่สมัยใหม่” นั้นยังมีช่องว่างทางการศึกษาขนาดใหญ่ในหลายประเด็น บทความนี้มุ่งเน้นการศึกษาวิธีการ เครื่องมือ การประเมินผล ที่ใช้ในการศึกษาอัตลักษณ์สถาปัตยกรรม เพื่อนําไปสู่การศึกษาสถาปัตยกรรมไผ่สมัยใหม่ จากการสืบค้นในระบบสารสนเทศ โดยใช้คําสําคัญ “อัตลักษณ์สถาปัตยกรรม” ในปี พ.ศ. 2550 - 2563 พบวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องจํานวน 52 เรื่อง แต่ละเรื่องนั้นมีกรอบทฤษฎี วิธีการ เครื่องมือ การประเมินผล ที่แตกต่างกัน ผลการศึกษาพบว่า 1) ประเภทและรูปแบบสถาปัตยกรรม พบมากในเรือนพักอาศัย แบบสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น 2) การศึกษาอัตลักษณ์สถาปัตยกรรมในฐานะที่สถาปัตยกรรมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของย่านหรือชุมชน เป็นกลุ่มการศึกษาที่นักวิจัยทําการศึกษามากกว่ากลุ่มอื่น 3) การสํารวจทางกายภาพของสถาปัตยกรรม การสัมภาษณ์ การสอบถามผู้ที่เกี่ยวข้อง เป็นวิธีการที่ถูกนํามาใช้ ในขณะที่การศึกษาอัตลักษณ์สถาปัตยกรรมไผ่สมัยใหม่นั้นมีความเฉพาะเจาะจงในหลายมิติ ไม่เพียงแต่มิติรูปธรรมทางกายภาพ อันเป็นความหมายตรงที่ปรากฏ เช่น ระดับเทคโนโลยีการก่อสร้าง ความซับซ้อนของโครงสร้าง ประเภทข้อต่อ วัสดุประกอบ ลักษณะรูปทรง การใช้งาน กายวิภาคพันธุ์ไผ่ แต่ยังรวมไปถึงมิตินามธรรมในเชิงสัญลักษณ์ หรืออิทธิพลต่างๆ นอกจากนี้ยังมีความหมายแฝงที่ซ่อนอยู่ เช่น สัญลักษณ์ คติความเชื่อ ภูมิปัญญา ค่านิยม และวัฒนธรรมในการก่อสร้าง ตัวแปรเหล่านี้ทําให้การศึกษาสถาปัตยกรรมไผ่แตกต่างจากงานอื่นๆ และส่งผลต่อการพิจารณาวิธีวิทยาที่เหมาะสม โดยเฉพาะวิธีการสํารวจนําร่องและการสัมภาษณ์ผู้เกี่ยวข้อง เป็นวิธีการเบื้องต้นที่จะให้ได้มาซึ่งตัวแปรเชิงปฏิบัติการและเชิงคุณลักษณะ ที่จะทําให้ตัวชี้วัดการศึกษาอัตลักษณ์สถาปัตยกรรมไผ่สมัยในประเทศไทยนี้มีความเฉพาะยิ่งขึ้น |