|
การจำแนกความคล้ายเชิงพื้นที่ทางความเสถียรเชิงความร้อนพื้นผิวเพื่อกำหนดความแตกต่างของเขตบรรยากาศ ประจำถิ่นในเมืองเชียงใหม่ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | 1. มานัส ศรีวณิช 2. สุดารัตน์ อุทธารัตน์ |
| Title | การจำแนกความคล้ายเชิงพื้นที่ทางความเสถียรเชิงความร้อนพื้นผิวเพื่อกำหนดความแตกต่างของเขตบรรยากาศ ประจำถิ่นในเมืองเชียงใหม่ |
| Publisher | Thammasat Printing House |
| Publication Year | 2559 |
| Journal Title | Journal of Architectural/Planning Research and Studies |
| Journal Vol. | 13 |
| Journal No. | 1 |
| Page no. | 1.-22 |
| Keyword | เขตบรรยากาศประจำาถิ่น,การวิเคราะห์หลายตัวแปรเชิงพื้นที่,ปริมาณความร้อนฤดูร้อน,ความเข้มข้นของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง,แผนที่สภาพสิ่งแวดล้อมเชิงความร้อนเมือง,การตั้งรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเมือง,การวางแผนและจัดการสิ่งแวดล้อมเมือง |
| ISSN | 1905-2022 |
| Abstract | จุดมุ่งหมายหลักของบทความวิจัยนี้เพื่อค้นหาวิธีในการบูรณาการตรวจสอบผลกระทบของสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติและลักษณะทั่วไปทางสัณฐานวิทยาเมืองต่อปริมาณความร้อนในการวางแผนสภาพภูมิอากาศเมืองโดยใช้ข้อมูลการกระจายตัวเชิงพื้นที่ของเขตบรรยากาศประจำถิ่น เพื่อบรรลุการนี้ รูปแบบและสัณฐานวิทยาของการวางแผนเมืองและประเด็นเกี่ยวเนื่องกับปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองได้ถูกตรวจสอบในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ.2557 ในพื้นที่เมืองเชียงใหม่ ข้อมูลการกระจายเชิงพื้นที่เกี่ยวกับเขตบรรยากาศประจำถิ่นและความคล้ายทางความเสถียรเชิงความร้อนพื้นผิวในพื้นที่ศึกษาถูกสร้างขึ้นโดยใช้การวิเคราะห์หลายตัวแปรเชิงพื้นที่ซึ่งเป็นวิธีการนึงของการวิเคราะห์สภาพภูมิอากาศเมือง ผลการศึกษาพบเขตบรรยากาศประจำถิ่นทั้งสิ้น 8 เขตที่มีการกระจายตัวแบบลำาดับชั้นต่อเนื่องจากในตัวเมืองถึงชานเมือง และพบขนาดความเข้มข้นของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองสูงกว่า 4.35 องศาเซลเซียสในฤดูร้อน โดยพื้นที่ขนาด 20.88 ตารางกิโลเมตรบริเวณแกนเมืองเป็นเขตพื้นที่เมืองที่มีความเปราะบางสูงทางอุณหภูมิ ประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้างหนาแน่น ด้วยปริมาณความร้อนสูงสุดมีอุณหภูมิพื้นผิวเฉลี่ยที่ประมาณ 34.49 องศาเซลเซียส เป็นพื้นที่จำเป็นเร่งด่วนในการดำเนินการเพื่อหามาตรการแก้ไขและบรรเทาผลกระทบ ซึ่งการพัฒนาที่เกินขนาดและการก่อสร้างควรมีการห้ามอย่างเคร่งครัดตามเส้นทางรับลม มีการวางแผนและฟื้นฟูบูรณะที่เหมาะสมเพื่อบรรเทาปัญหาสภาพภูมิอากาศเมืองที่รุนแรงที่ควรพิจารณาเพิ่มเข้ามาเพื่อหลีกเลี่ยงการทำาลายสิ่งแวดล้อมเมือง เช่น การควบคุมความสูงอาคาร การกระจายของอาคารเชิงพื้นที่ที่เหมาะสม ตลอดจนการควบคุมอัตราส่วนของความสูงอาคารต่อความกว้างถนน และการวางทิศทางแนวถนน พร้อม ๆ กับการเพิ่มพื้นที่สีเขียวและการปลูกต้นไม้ในพื้นที่โล่งและถนนเป็นสิ่งจำาเป็นอย่างยิ่งในพื้นที่ดังกล่าว โดยประโยชน์ของพื้นที่สีเขียวที่มีอยู่รอบอาคารยังสามารถบรรเทาปริมาณความร้อนและอาการไหลเวียนของอากาศระหว่างอาคาร การขยายถนนให้กว้างและรักษาพื้นที่โล่ง เป็นมาตรการส่งเสริมระยะยาวที่มีประสิทธิภาพ |
