|
การติดตามและส่งคืนเด็กและเยาวชนสู่สังคม: บทเรียนจากนักสังคมสงเคราะห์ผู้ปฏิบัติหน้าที่เฉพาะรายแบบไร้รอยต่อ |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | ศุภวัฒน์ แปลงปลูก |
| Title | การติดตามและส่งคืนเด็กและเยาวชนสู่สังคม: บทเรียนจากนักสังคมสงเคราะห์ผู้ปฏิบัติหน้าที่เฉพาะรายแบบไร้รอยต่อ |
| Contributor | เล็ก สมบัติ, สดใส คุ้มทรัพย์อนันต์ |
| Publisher | คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ |
| Publication Year | 2568 |
| Journal Title | วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ |
| Journal Vol. | 20 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 35-46 |
| Keyword | นักสังคมสงเคราะห์ ผู้ปฏิบัติหน้าที่เฉพาะรายแบบไร้รอยต่อ, การติดตามภายหลังปล่อย, การคืนสู่สังคมอย่างยั่งยืน |
| URL Website | https://huso.vru.ac.th/ |
| Website title | https://so06.tci-thaijo.org/index.php/vrurdihsjournal/issue/view/18448 |
| ISSN | ISSN 3027-7752 (Print) 3027-7760 (Online) |
| Abstract | การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อถอดบทเรียนการติดตามเด็กและเยาวชนภายหลังปล่อยผ่านมุมมองของนักสังคมสงเคราะห์ผู้ปฏิบัติหน้าที่เฉพาะรายแบบไร้รอยต่อ ผู้ร่วมวิจัยให้ข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์อย่างเฉพาะเจาะจงกับนักสังคมสงเคราะห์ผู้ปฏิบัติหน้าที่ติดตามภายหลังปล่อยเฉพาะรายแบบไร้รอยต่อของกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จำนวน 24 คน เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกเป็นรายบุคคล ตามจริยธรรมการวิจัยในคน และการตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้าการวิจัยพบว่า (1) การติดตามเด็กและเยาวชนภายหลังปล่อยเป็นช่วงเวลาแห่งความเปราะบางที่ต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิด เพื่อประคับประคองทิศทางการดำเนินชีวิตเมื่อกลับสู่สังคมปัจจุบัน (2) ทักษะเชิงลึกสำคัญต่อการปฏิบัติงาน เช่น การสังเกต การวิเคราะห์ การประเมินบริบท และเจรจาต่อรอง เพื่อสร้างความไว้วางใจและปรับแผนชีวิตร่วมกัน (3) การปรับตัวเพื่อแสดงจุดยืนของนักสังคมสงเคราะห์เปลี่ยนไปสู่บทบาทของผู้เชื่อมโยงครอบครัว ชุมชน และหน่วยงานต่าง ๆ และ (4) ปัญหาที่พบคือ การไม่เปิดใจของเด็กและเยาวชนต่อการติดตาม ทำให้การช่วยเหลือไม่เต็มที่ จึงเสี่ยงต่อการกระทำผิดซ้ำ ผลการวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนารูปแบบการติดตาม ฟื้นฟู และในการสนับสนุนให้กลับคืนสู่สังคมได้อย่างมีศักดิ์ศรีและยั่งยืน โดยให้ความสำคัญกับการบูรณาการความสัมพันธ์ร่วมกับครอบครัว ชุมชน หน่วยงาน เพื่อนำไปสู่การเปิดใจและการติดตามได้อย่างใกล้ชิด |
