|
สถานะพหุวัฒนธรรมศึกษาในโรงเรียนชายแดนไทย-สปป.ลาว : กรณีศึกษาโรงเรียนในอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | วสันต์ สรรพสุข |
| Title | สถานะพหุวัฒนธรรมศึกษาในโรงเรียนชายแดนไทย-สปป.ลาว : กรณีศึกษาโรงเรียนในอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย |
| Publisher | คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น |
| Publication Year | 2563 |
| Journal Title | วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น |
| Journal Vol. | 43 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 1-14 |
| Keyword | พหุวัฒนธรรมศึกษา ชาติพันธุ์ สัญชาติ โรงเรียนชายแดน Multicultural Education, Ethnic, Nationality, Border School |
| URL Website | https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDKKUJ/index |
| Website title | JOURNAL OF EDUCATION KHON KAEN UNIVERSITY |
| ISSN | 2673-0847 |
| Abstract | บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์สถานะของแนวคิดพหุวัฒนธรรมศึกษาที่ปรากฏในโรงเรียนในพื้นที่ชายแดนไทย-สปป.ลาว อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ซึ่งผู้วิจัยเลือกโรงเรียนริมโขงวิทยาคม (นามสมมุติ) อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย เป็นพื้นที่วิจัย และทำการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพแนวปรากฏการณ์วิทยา ได้แก่ การสังเกตการณ์ การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และการศึกษาเอกสาร ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2562- กุมภาพันธ์ 2563 โดยใช้แนวคิด พหุวัฒนวัฒนธรรมศึกษาของ Sonia Nieto (1994) และ James A. Banks (2010) เป็นกรอบในการศึกษาและวิเคราะห์ พบว่า สถานะพหุวัฒนธรรมศึกษาปรากฏในโรงเรียนชายแดนไทย-สปป.ลาว โดยภาพรวมอยู่ในระดับอดทนอดกลั้น (Tolerance) กล่าวคือ 1) พื้นที่นโยบายโรงเรียน เพิ่งก้าวข้ามจากการศึกษาแบบมุมมองวัฒนธรรมเดี่ยวมาสู่การอ้าแขนรับความหลากหลายทางวัฒนธรรมและกำหนดนโยบายใหม่ที่สนองบริบทของผู้เรียนและบริบทของพื้นที่ 2) พื้นที่ห้องเรียนและการจัดการเรียนการสอน มีการบูรณาการประเด็นพหุวัฒนธรรมเข้าไปหลักสูตรการจัดบรรยากาศห้องเรียน และการจัดการเรียนการสอนในบางรายวิชา และ 3) พื้นที่วิถีชีวิตประจำวันของนักเรียน มีการเพิ่มกิจกรรมในรูปแบบ 3F Model และเปิดพื้นที่ทางสังคมในนักเรียนกลุ่มวัฒนธรรมรองได้แสดงออกถึงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม แต่อดทนอดกลั้นดังกล่าวของโรงเรียนยังตั้งอยู่ในสถานะที่สั่นคลอนและยังแฝงไปด้วยการกลืนกลายและหลอมรวมความแตกต่างทางวัฒนธรรมของนักเรียน นอกจากนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่าโรงเรียน สถาบันฝึกหัดครู หน่วยงานของรัฐ ชุมชน และองค์กรภาคประชาสังคมในพื้นที่ควรมีส่วนร่วมในพัฒนาหลักสูตร เตรียมครู และสร้างองค์ความรู้ด้านศาสตร์การสอนที่เหมาะสมสำหรับนักเรียนทุกคนเพื่อทำให้สถานะ พหุวัฒนธรรมศึกษาของโรงเรียนก้าวไปสู่ระดับการยอมรับ การเคารพ และการยืนยัน สามัคคี และการวิพากษ์ต่อไป |
