|
ข้อผิดพลาดในการใช้คำคุณศัพท์ภาษาจีนประเภท “อารมณ์ความรู้สึก” ของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 โปรแกรมวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย |
|---|---|
| รหัสดีโอไอ | |
| Creator | Yang Daojin |
| Title | ข้อผิดพลาดในการใช้คำคุณศัพท์ภาษาจีนประเภท “อารมณ์ความรู้สึก” ของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 โปรแกรมวิชาภาษาจีน คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย |
| Contributor | วรรณวิรัตน์ ตุงคะเวทย์, หยิชิง แซ่จ้าว, ดนุพงศ์ ชีวินวิไลพร |
| Publisher | คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา |
| Publication Year | 2567 |
| Journal Title | วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา |
| Journal Vol. | 18 |
| Journal No. | 2 |
| Page no. | 91-121 |
| Keyword | คำคุณศัพท์ภาษาจีนประเภท “อารมณ์ความรู้สึก”, ลักษณะข้อผิดพลาด, สาเหตุข้อผิดพลาด |
| URL Website | https://so08.tci-thaijo.org/index.php/jhusocbru/ |
| Website title | วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา |
| ISSN | 2985-0169 |
| Abstract | การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะข้อผิดพลาด และวิเคราะห์สาเหตุความผิดพลาดของการใช้คำคุณศัพท์ภาษาจีนประเภท “อารมณ์ความรู้สึก” กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 โปรแกรมวิชาภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย จำนวนทั้งสิ้น 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ แบบสอบถามการใช้คำคุณศัพท์ประเภท “อารมณ์ความรู้สึก” จำนวน 50 ข้อ และคลังข้อมูลบทความภาษาจีนของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 จำนวน 150,000 ตัวอักษรจีน ซึ่งผลการวิจัย พบว่า ลักษณะข้อผิดพลาดของการใช้คำคุณศัพท์ภาษาจีนประเภท “อารมณ์ความรู้สึก” มีจำนวนการใช้ผิดทั้งหมด 423 ครั้ง และสามารถแบ่งออกเป็น 6 ชนิดความหมาย คือ 1) คำที่แสดงถึงความหมายด้านความสุข 2) คำที่แสดงถึงความหมายด้านอารมณ์โกรธ 3) คำที่แสดงถึงความหมายด้านอารมณ์โศกเศร้า 4) คำที่แสดงถึงความหมายด้านความกลัว และ 5) คำที่แสดงถึงความหมายด้านความเงียบ 6) คำที่แสดงถึงความหมายด้านความตื่นเต้น ซึ่งชนิดความหมายที่ผู้เรียนมีการใช้ผิดมากที่สุด คือ คำที่แสดงถึงความหมายด้านความสุข จำนวนการใช้ผิดทั้งหมด คือ 207 ครั้ง คิดเป็นร้อยละ 48.93 และชนิดความหมายที่ผู้เรียนมีการใช้ผิดน้อยที่สุด คือ คำที่แสดงถึงความหมายด้านความโกรธ จำนวนการใช้ผิดมีเพียง 9 ครั้ง คิดเป็นร้อยละ 2.2 ทั้งนี้ลักษณะข้อผิดพลาดสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ 1) การใช้คำศัพท์ผิดพลาดที่อยู่ในชนิดความหมายประเภทเดียวกัน 2) การใช้คำศัพท์ผิดพลาดที่มีชนิดความหมายต่างประเภทกัน และสาเหตุการเกิดข้อผิดพลาด ประกอบด้วย 5 สาเหตุหลัก ได้แก่ 1. อิทธิพลจากภาษาจีน แบ่งได้เป็น 3 ปัจจัย คือ 1) ผลกระทบจากคำศัพท์ที่มีความหมายใกล้เคียงกันในภาษาจีน 2) ผลกระทบ จากคำศัพท์ที่มีความหมายใกล้เคียงกันและโครงสร้างทางไวยากรณ์ที่ต่างกันในภาษาจีน 3) ผลกระทบจากคำศัพท์ที่มีความหมายใกล้เคียงกันแต่การใช้คำประกอบร่วมในภาษาจีนต่างกัน 2. อิทธิพลของภาษาแม่ แบ่งได้เป็น 2 ปัจจัย 1) ผลกระทบจากการแปลความหมายของคำในภาษาไทย และ 2) ผลกระทบจากขอบเขตความหมายของคำในภาษาไทย |
